งานท่อ

ความเร็วลมในท่อ: ช้าไปฝุ่นค้าง เร็วไปเปลืองไฟ

ภาพประกอบวิศวกรใช้พิโตทิวบ์และเครื่องวัดวัดลมในท่อ

ท่อลมในระบบดูดฝุ่นไม่ได้เป็นแค่ทางเดินของอากาศ แต่เป็น "สายพานลำเลียง" ที่ต้องพาฝุ่นไปถึงเครื่องดักฝุ่นให้ครบ ถ้าลมช้าเกินไป ฝุ่นจะตกค้างระหว่างทาง ถ้าเร็วเกินไป ค่าไฟและการสึกหรอของท่อก็จะตามมา

ความเร็วลำเลียงขั้นต่ำ (Minimum Transport Velocity)

คือความเร็วลมต่ำที่สุดที่ยังพาอนุภาคไปได้โดยไม่ตกทับถม อนุภาคยิ่งหนักหรือยิ่งเปียก ยิ่งต้องใช้ความเร็วสูง ค่าอ้างอิงทางวิศวกรรมมีดังนี้

ประเภทสารปนเปื้อนความเร็วในท่อ (m/s)
ไอระเหย ก๊าซ ควันไม่มีขั้นต่ำ ช่วงที่คุ้มค่ามักอยู่ที่ 5–10
ฟูมโลหะ ควันโลหะ10.2–12.7
ฝุ่นละเอียดน้ำหนักเบา12.7–15.2
ฝุ่นและผงแห้ง15.2–17.8
ฝุ่นอุตสาหกรรมทั่วไป เช่น ฝุ่นเจียร ฝุ่นหิน งานขนถ่ายวัสดุ17.8–20.3
ฝุ่นหนัก20.3–22.9
ฝุ่นหนักหรือชื้น เช่น ฝุ่นปูนซีเมนต์ชื้น ฝุ่นตะกั่วปนเศษโลหะ22.9 ขึ้นไป

ตัวเลขเหล่านี้เป็น "ค่าขั้นต่ำ" ไม่ใช่ "เป้าหมาย" และต้องรักษาให้ได้ทุกช่วงของท่อ รวมถึงท่อหลักหลังจุดที่ท่อย่อยมารวมกันด้วย

เปรียบเทียบท่อที่ลมช้าจนฝุ่นตกค้างที่ก้นท่อ กับท่อที่ลมเร็วพอพาฝุ่นไปได้

คำนวณขนาดท่ออย่างไร

เริ่มจากหาพื้นที่หน้าตัดเป้าหมายของท่อ

At = Q ÷ Vt

  • At = พื้นที่หน้าตัดเป้าหมาย (m²)
  • Q = ปริมาณลมจริงในท่อช่วงนั้น (m³/s)
  • Vt = ความเร็วลำเลียงขั้นต่ำ (m/s)

จากนั้นเลือกท่อขนาดมาตรฐานที่มีพื้นที่ เล็กกว่า At เล็กน้อย ความเร็วจริงจะได้ไม่ต่ำกว่าค่าขั้นต่ำ

ตัวอย่าง ดูดฝุ่นละเอียด 3,600 m³/h (1 m³/s) กำหนดความเร็วขั้นต่ำ 15 m/s

  1. At = 1 ÷ 15 = 0.0667 m² เท่ากับท่อกลมเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 291 มม.
  2. เลือกท่อ 280 มม. (พื้นที่ 0.0616 m²) ความเร็วจริง = 1 ÷ 0.0616 = 16.2 m/s ผ่านเกณฑ์
  3. ถ้าเผื่อไว้ใช้ท่อ 300 มม. (พื้นที่ 0.0707 m²) ความเร็วจะเหลือ 14.1 m/s ต่ำกว่าขั้นต่ำ ฝุ่นเสี่ยงตกค้าง

นี่คือเหตุผลที่ความคิดแบบ "ใช้ท่อใหญ่ไว้ก่อน เผื่ออนาคต" มักใช้ไม่ได้กับงานดูดฝุ่น

ทำไมเร็วเกินไปก็ไม่ดี

การสูญเสียความดันในท่อ ข้องอ และทางแยก คิดเป็นสัดส่วนของ "ความดันความเร็ว" ซึ่งแปรตามความเร็วยกกำลังสอง เมื่อเร่งลมให้เร็วขึ้น ความดันที่พัดลมต้องสร้างจึงเพิ่มขึ้นเร็วกว่ามาก ตามมาด้วยค่าไฟ เสียงดัง และท่อสึกเร็วเมื่อฝุ่นมีฤทธิ์ขัดสี ความเร็วที่ดีจึงควรอยู่เหนือค่าขั้นต่ำเพียงเล็กน้อย

เลือกรูปทรงและวัสดุท่อ

  • ท่อกลมคือตัวเลือกแรก สำหรับงานดูดอากาศ บำบัดมลพิษ และดักฝุ่นส่วนใหญ่
  • ท่อสี่เหลี่ยม ใช้เมื่อพื้นที่ไม่พอเท่านั้น และควรทำให้ใกล้เคียงสี่เหลี่ยมจัตุรัสมากที่สุด
  • ท่อเหล็กอาบสังกะสี ไม่แนะนำเมื่ออุณหภูมิสูงกว่า 204°C
  • สารกัดกร่อน เช่น ไอกรด ต้องตรวจก่อนว่าสารกับวัสดุท่อเข้ากันได้ เพราะพลาสติกแต่ละชนิดทนสารเคมีและความร้อนได้ไม่เท่ากัน

สัญญาณเตือนว่าความเร็วในท่อไม่พอ

  • เคาะท่อแนวนอนแล้วได้ยินเสียงทึบ หรือท่อเริ่มแอ่นเพราะน้ำหนักฝุ่น
  • ลมที่ฮูดค่อย ๆ ลดลงทุกเดือน ทั้งที่พัดลมยังทำงานปกติ
  • ต้องหยุดเครื่องมาเปิดท่อล้างบ่อยกว่าที่ควรเป็น

เจอปัญหาแบบนี้ในโรงงาน?

ส่งข้อมูลหน้างานให้วิศวกรของเราประเมินเบื้องต้น

บทความอื่นที่น่าสนใจ

ดูบทความทั้งหมด